Τοποθεσία

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΤΗ ΚΑΛΟΓΡΙΑ

H Ακτή Καλόγρια βρίσκεται στη Β.Δ Πελοπόννησο και είναι μια αμμώδεις παραλία έκτασης 9 χιλιομέτρων και πλάτους 80 μέτρων.

Βρίσκεται σε υπαίθρια περιοχή μέρος μια προστατευόμενης από τη συνθήκη Ramsar περιοχής ,της Λιμνοθάλασσας Πρόκοπου και δάσους Στροφυλιάς.

Στην ακτή μας συχνά διοργανώνονται περιβαλλοντικές , εκπαιδευτικές δραστηριότητες όπως σεμινάρια , ομιλίες , καθαρισμός , διαγωνισμός ζωγραφικής και φωτογραφίας. Στις δραστηριότητες αυτές συμμετέχουν οι κάτοικοι , τουρίστες , οι τοπικές αρχές και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Στον ευρύτερο χώρο της ακτής υπάρχουν θαλάσσια σπορ που τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες , αναλυτικά μπορεί κανείς να κάνει σκι , αλεξίπτωτο , μπανάνα , γουιν - σερφ . Ακόμα μπορεί να ενοικιάσει αυτοκίνητο , ποδήλατο ή μοτοποδήλατο και να περιηγηθεί στο πανέμορφο δάσος και στην ευρύτερη βέβαια περιοχή .Η ακτή μας λόγω της θέσης της δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να επισκεφθεί αυθημερόν περιοχές όπως Καλάβρυτα , Δελφοί , Ολυμπία , Αθήνα.

Στον ευρύτερο χώρο της Ακτής και σε απόσταση 200 μέτρων βρίσκεται το " ΑΚΤΗ ΚΑΛΟΓΡΙΑ " που διαχειρίζεται και το θεσμό της Γαλάζιας Σημαίας στην περιοχή.

ΔΑΣΟΣ ΣΤΡΟΦΥΛΙΑΣ- ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑ ΚΟΤΥΧΙ

Από τον Πατραϊκό κόλπο ως λίγο πριν την Κυλλήνη εκτείνεται μια λωρίδα γης (15χλμ μήκος από 0,5 ως 3,5 χλμ) που λόγω της σημασίας της έχει συμπεριληφθεί στη Σύμβαση Ραμσάρ και συγκαταλέγεται στις περιοχές ειδικής προστασίας της ορνιθοπανίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στη θαυμαστή αυτή λωρίδα γης έχουν διαμορφωθεί , με το πέρασμα του χρόνου, σημαντικοί και αξιόλογοι βιότοποι.

Μικροί ποταμοί και χείμαρροι τροφοδοτούν την περιοχή με γλυκό νερό ανάμεσά τους και ο ποταμός Λάρισσος , ποταμός με πελασγική ονομασία . Οι λοφίσκοι από άμμο , κατά μήκος της ακτής , λειτουργώντας σαν φυσικό φράγμα , εμποδίζουν τα νερά των χείμαρρων να ενωθούν με τη θάλασσα.

Έτσι σχηματίστηκε η λίμνη Πρόκοπος και ο βάλτος της Λάμιας . Η περιοχή , που σε μεγάλο μέρος της βρίσκεται χαμηλότερα από τη στάθμη της θάλασσας και δέχεται πολλές βροχοπτώσεις , συγκεντρώνει εποχιακά και άλλα νερά που κατακλύζουν , από το χειμώνα μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού , μεγάλες εκτάσεις της.

Υπάρχουν λίγα και χαμηλά υψώματα , με πιο σημαντικό τα Μαύρα Βουνά ( 240 μέτρα ύψος ).Αν και παραθαλάσσια και πεδινή στη μεγαλύτερή της έκταση , η περιοχή αποτελεί μια από τις πραγματικά λίγες φυσικές εκτάσεις που παρέμειναν σχετικά απείραχτες από τον άνθρωπο τόσο από τη χώρα μας όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Οι βιότοποι της προσφέρουν καλές συνθήκες διαβίωσης στα φυτά και στα ζώα , ενώ στον άνθρωπο ευκαιρίες για δραστηριότητες επιστημονικές , εκπαιδευτικές , ψυχαγωγικές αλλά και παραγωγικές.

Ας γνωρίσουμε τους πιο κύριους και χαρακτηριστικούς :

Αμμώδεις παραλίες και αμμοθίνες

Το κύριο και οι δυτικοί άνεμοι ωθούν την άμμο στην ξηρά σχηματίζοντας ένα πολύ σπάνιο βιότοπο (έκταση 2000 στρέμματα περίπου ). Το τοπίο , εξαιρετικά μεταβλητό , συγκροτείται από αμμόλοφους- τις θίνες . Στη βλάστηση που επικρατεί υπάρχουν είδη που προτιμούν να ζουν στην άμμο και στην παραλία , όπως ο κρίνος της θάλασσας .

Προς την ενδοχώρα εμφανίζεται το χαλέπιο πεύκο , η κουκουναριά , ο σχίνας , το θαμνόκερδο , κ.α . Εδώ ζουν ο αμμοδύτης και πολλά παρυδάτια πουλιά , όπως ο ακτίτης , ο δασότρυγγας , η νανοσκαλίθρα κ.α. Είναι τόπος ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας καρέτα - καρέτα στη Δυτική Ελλάδα.

Υγρότοποι

Το νερό , είτε αλμυρό ή υφάλμυρο είτε γλυκό , προσφέρει σίγουρα τη ζωή στον τόπο και αποτελεί σπουδαίο πόλο έλξης για πάρα πολλά είδη από υδρόβια και παράδυτα πουλιά , όπως παπιά , οι φαλαρίδες , τα βουτηχτήρια , οι κορμοράνοι , οι κύκνοι , οι ερωδιοί , οι νεροπουλάδες.

Οι κύριες συγκεντρώσεις του στη στεριά είναι η λιμνοθάλασσα Κοτύχι , ο βάλτος της Λάμιας , η λίμνη Πρόκοπος και η λιμνοθάλασσα του Πάπα . Ο άνθρωπος αξιοποιεί , εδώ και αιώνες , το Κοτύχι , τον Πρόκοπο και τη λιμνοθάλασσα του Πάπα ως φυσικά ιχθυοτροφεία για κεφαλόπουλα , λαβράκια , τσιπούρες και χέλια.

Οι υγρότοποι της περιοχής αποτελούν αναντικατάστατο καταφύγιο για χιλιάδες υδρόβια πουλιά που φθάνουν για να ξεχειμωνιάσουν, μα και κατάλληλο ενδιαίτημα για τα φυτά υδροχαρή και αλλόφυλα καθώς και για πάμπολλα αμφίβια και ερπετά.

Λιβάδια γειτονικά στο δάσος και στους υγροτόπους

Στα λιβάδια αυτά , που τα συναντάμε ακόμα και στα μεγάλα , ξέφωτα του δάσους , ζουν σμήνη τα έντομα και τα άφθονα πουλιά όπως ο κατσουλιέρης , η δεντροσταρήθα , η νεφροκελάδα.

Δάσος

Σήμερα το δάσος της Στροφυλιάς απλώνεται σε 20.000 στρεμμάτων γης . Τους αιώνες που πέρασαν έχασε πολύ από το ζωτικό του χώρο για να αυξηθούν οι γεωργικές εκτάσεις . Αλλού υπερτερούν τα πεύκα , αλλού οι ήμερες βελανιδιές , και αλλού συνυπάρχουν τα χαλέπιο πεύκο , η κουκουναριά και η βελανιδιά.

Στα βορινά και στα νότια , βρίσκουμε αμιγείς συστάδες της κουκουναριάς , δέντρου που χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη φυσικής αναγέννησης.

Στη ζώνη των νεώτερων θινών υπερτερούν τα χαλέπια πεύκα , που είναι εξάλλου τα πιο πολλά δέντρα του δάσους και η αυξητική τάση τους είναι έντονη.

Στο πευκοδάσος , τα μανιτάρια , σε μια εντυπωσιακή ποικιλία , συμβάλλουν στη φυσική ανακύκλωση των στοιχείων.

Ο κούκος , το ξεφτέρι , η νανοτσικλιτάρα , ο νανόμπουφος και ο χουρχουρίτης είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά πουλιά που θα δούμε και θα ακούσουμε εδώ.

Στο δρυόδασος , πιο ανοιχτό και άρα πιο φωτεινό , ζουν περισσότερα ερπετά και πουλιά , όπως η καρδερίνα , ο φλώρος , ο σπίνος , η κουρούνα , η καρακάξα.

Τα φυτά που θα δούμε τριγύρω είναι απ' αυτά που δεν αρέσουν στα ζώα που βόσκουν εδώ , φτέρες , ασφόδελοι , γκορτσιές , τσικουδιές.

Ασβεστολιθικοί λόφοι

Ο μικρός ασβεστολιθικός όγκος των Μαύρων Βουνών με τις βραχώδεις πλαγιές είναι ιδανικός τόπος για τα αρπακτικά πουλιά . Κουτσουπιές , σχίνα και αγριελιές , με το δρυόδασος που φθάνει ως εδώ , είναι η κυρίαρχη βλάστηση που παραμένει μάλλον χαμηλά εξαιτίας της έντονης βόσκησης και των καλοκαιρινών πυρκαγιών .

Στα Μαύρα Βουνά , βρίσκουν καταφύγιο η αλεπού, ο ασβός, το κουνάβι και η νυφίτσα.

Η ανάβαση στα Μαύρα Βουνά , ως το εκκλησάκι του Αγ. Γεωργίου , αποζημιώνει με την καταπληκτική θέα που προσφέρει αλλά και με τις δυνατότητες για παρατήρηση της ορνιθοπανίδας . Η πρόσβαση την ακτή γίνεται οδικώς . Απέχει από την Αθήνα διακόσια σαράντα χιλιόμετρα , από την Πάτρα σαρανταπέντε χιλιόμετρα , από την Κάτω Αχαΐα εικοσιδυό χιλιόμετρα και από το αεροδρόμιο του Αράξου πέντε χιλιόμετρα.